Bij de bespreking van het bestuursakkoord heeft Anke Huisman-Mak, als nieuwe fractievoorzitter, dit namens de ChristenUnie verwoord. Ook kwam naar voren hoe de ChristenUnie oppositie denkt te gaan voeren. Voor de liefhebbers volgt onderstaand de integrale bijdrage.

Reactie op bestuursakkoord 27 april 2010

Voorzitter.

Soms is het goed om vanuit de geschiedenis naar het heden te kijken. Toen ik naging hoe de vorige collegeperiode startte, stuitte ik op het verslag van de raadsbespreking van het bestuursakkoord 2006-2010.

De fractievoorzitster van de PvdA citeerde toen in haar bijdrage een van haar partijgenoten die eens had gezegd: "Politieke macht is een geleende fiets".

Zij borduurde op dat beeld voort en vergeleek de nieuwe periode met een gezamenlijke fietstocht. Ik citeer:

De fietstocht starten wij samen met het CDA en de ChristenUnie, partijen die ook de vorige vier jaar met ons meegefietst zijn, een enkele keer op kop, soms in de achterhoede, maar altijd betrouwbaar in de richting waarin wij fietsten.

Waarvan acte.

Vandaag wordt het startschot gegeven voor een nieuwe fietstocht. Het landschap is veranderd. Vier jaar geleden fietsten wij in redelijk vlak land. In de verte zagen we wel wat heuvels, maar die gingen we met veel ambitie tegemoet. “Dat gaan we doen” zeiden we tegen elkaar!

Onderweg moesten we soms onverwacht slechte paden nemen. Maar niemand reed lek. En als de weg iemands kracht te boven leek te gaan, hielpen de fietsers van PvdA, CDA, GroenLinks en ChristenUnie elkaar als goede ploegmaats er steeds doorheen - in niet aflatende collegialiteit. Ze hebben dan ook gezamenlijk de meet gehaald.

En pas daar hebben enkelen aangegeven niet opnieuw op de fiets te zullen stappen.

Zoals gezegd: het landschap is veranderd. Aan de horizon doemen nu dreigende bergen op die bedwongen moeten worden en er is uitzonderlijk zwaar weer op komst. Wat doet een ploegleider in zo’n geval? Hij weet dat dit, meer nog dan voorheen, een ploeg renners vereist die uitermate goed is toegerust. Een ploeg met ervaring ook, die bewezen heeft volledig op elkaar aan te kunnen.

Helaas, juist in dit woeste landschap met daarboven die onheilspellende wolken vraagt de ploegleider aan twee van de zes renners om samen op één fiets plaats te nemen.

Voorzitter, dat zou in onze ogen een valse start opleveren.

Desondanks heeft de ChristenUnie serieus overwogen of dit toch geen optie zou kunnen zijn. Wij hebben bij die afweging ook alle steun en collegialiteit van het CDA ondervonden. Wij hechten eraan om dit hier expliciet uit te spreken. Ik doe dit om daarmee iedere mogelijke gedachte weg te nemen, dat het voorstel van de formateur en het besluit dat wij daarna hebben moeten nemen, de samenwerking die er altijd was tussen de christelijke partijen, zou hebben geschaad.

Als iemand al die gedachte -of moet ik zeggen: die illusie- zou koesteren, moet ik u teleurstellen.

Nee, het CDA heeft ons niet van de fiets geduwd. En nee, wij hebben niet aan het shirtje van het CDA getrokken. De ChristenUnie is eigenstandig –en in volledige harmonie met het CDA- tot het besluit gekomen om niet achterop plaats te nemen.

De ChristenUnie fietst graag zoals u weet…..maar wel zelf. En als er dan geen fietsen genoeg zijn, kiezen wij ervoor om te gaan lopen. Ook dat kan soms een goede keus zijn.

Voorzitter, ik kan het niet laten nogmaals mevrouw Caljouw te citeren, zij zei in 2006:

Wij staan op de schouders van vorige colleges en gemeenteraden. Die waren altijd zeer divers van samenstelling. Wij willen op onze geleende fiets nu toch echt een beetje meer naar links.’

De ChristenUnie constateert dat ook dit citaat in 2010 weinig opgeld meer doet. Bij het maken van dit programma is keurig de middenstreep gehouden. Dat kon ook niet anders met de veelkleurigheid die aan tafel zat en dat is misschien wel een compliment waard voor de formateur.

Ook de ChristenUnie heeft een stevige bijdrage geleverd aan dit akkoord. Met name in de paragraaf over duurzaamheid vinden we veel van onze voorstellen terug. Maar ook in andere paragrafen zit een aantal herkenbare zaken.

De ChristenUnie had een ervaren wethouderskandidaat die mede uitvoering had kunnen geven aan dit programma. Nu moeten wij het aan anderen overlaten.

Er treden vandaag twee ervaren en drie nieuwe wethouders aan. Politiek gezien zal het allemaal wel te verklaren zijn, maar of dit nu de beste ploeg is die onze stad toch verdient, zeker gezien de zware tijden die wij tegemoet gaan, wagen wij te betwijfelen.

De ChristenUnie gaat de nieuwe periode in met gemengde gevoelens. Voorzitter, wij zullen geen oppositie voeren enkel en alleen omwille van het oppositievoeren. Dat ligt niet in de aard van de ChristenUnie, dat is niet positief voor de stad en daarvoor zitten er teveel goede elementen in dit bestuursakkoord. Liever benaderen wij elk collegevoorstel op een constructieve wijze en beoordelen het naar waarde.

Maar, wanneer u verwacht of hoopt dat wij ons aan het bestuursakkoord zullen binden, kan ik daar duidelijk over zijn: nee, dat zullen wij niet. Dat is politiek gezien een stap die wij momenteel niet willen maken.

Voorzitter ik rond af.

Wij gaan weer aan de slag met een nieuw stadsbestuur. De leden van de ChristenUniefractie geloven dat het uiteindelijk God is die regeert en de hele wereld in Zijn Hand houdt. Ook onze stad met alles wat daarin gebeurt. Van Hem zijn wij allen afhankelijk. Wij bidden uw college daarom bij voortduur Zijn zegen toe.